Και οι δύο μαγειρεύουμε, και από παλιότερα projects που κάναμε μαζί συνηθίζαμε σαν αστείο να βάζουμε ονόματα φαγητών σε κομμάτια που φτιάχναμε. Ένας άλλος λόγος είναι ότι ο τρόπος που δουλεύουμε θυμίζει πολύ μαγειρική, με την έννοια ότι ξεκινάς από την πρώτη ύλη που είναι ένα sample από παλιό κομμάτι και αρχίζεις να προσθέτεις τα δικά σου υλικά δοκιμάζοντας αν πετυχαίνει στην πορεία. Και μάλιστα, αυτό που παρατηρήσαμε τελευταία είναι ότι ακόμα και στα κομμάτια που έχουμε γράψει εμείς, τελικά αντιμετωπίζουμε αυτό που έχουμε γράψει σαν sample, δηλαδή σαν μια μελωδία που έγραψε κάποιος άλλος, και θέλουμε να την εξελίξουμε σε κάτι διαφορετικό από αυτό που αρχικά είναι. Συγκεκριμένα, το Imam Baildi το επιλέξαμε επειδή αντιπροσωπεύει την διπλή ταυτότητα της ελληνικής κουλτούρας που από τη μία έχει μια νοσταλγική οικειότητα με την Ανατολή, από την άλλη αφομοιώνει στοιχεία από τη Δύση. Ανακάτεμα, δηλαδή…

Είμαστε πολύ κεφάτοι γιατί έχουμε παίξει αρκετά τον τελευταίο καιρό. Το χειμώνα παίξαμε αρκετές φορές στη Θεσσαλονίκη και ξέρουμε ότι οι Θεσσαλονικείς και γενικά ο κόσμος στη Μακεδονία και τη Θράκη ξέρει να περνάει καλά και όταν πάει σε συναυλίες τα δίνει όλα, οπότε το περιμένουμε πώς και πώς. Θα παίξουμε με όλη τη μπάντα, και μαζί μας θα είναι εκτός από τον MC Yinka και τη Ρένα Μόρφη και ο BnC, που είναι από τους πιο ανερχόμενους MC αυτή τη στιγμή. Σύνολο 9 επί σκηνής. Το Ark είναι από τα πιο καλά οργανωμένα φεστιβάλ στην Ελλάδα και είναι σίγουρο ότι όλοι θα περάσουμε τέλεια!

Υπάρχουν πολλά θέματα που χρειάζονται προσοχή. Το σημαντικότερο είναι να έχεις πραγματική διάθεση να συνεχίσεις να φτιάχνεις μουσική και να μη το κάνεις απλά για να βγάλεις τον επόμενο δίσκο επειδή «έτσι πρέπει». Δεύτερο πιο σημαντικό, εντός του γκρουπ να μην υπάρχουν εντάσεις. Πολύ συχνά τυχαίνουν δυσκολίες και πρέπει να υπάρχει ομοψυχία. Κατά τα άλλα, ισχύει ό,τι και σε όλες τις δουλειές. Αν αγαπάς πραγματικά αυτό που κάνεις, τότε όλα έρχονται σιγά-σιγά!

Δεν θέλουμε να περάσουμε κάποιο ιδιαίτερο μήνυμα. Μόνο να χαίρεται ο κόσμος όταν ακούει ένα κομμάτι μας και να φεύγει από τη συναυλία με ένα χαμόγελο…

Είναι ένα φοβερό εργαλείο για να επικοινωνείς άμεσα και προσωπικά με κόσμο που ενδιαφέρεται για τη μουσική σου και για να ψάχνεις και να ακούς καινούρια πράγματα.

29 Ιουνίου: Ark Festival - Θεσσαλονίκη

30 Ιουνίου: Οιωνός Bar - Γουμένισσα

1 Ιουλίου: Ritmo Naturo Festival - Βαρικό Πτολεμαΐδας

2 Ιουλίου: Rudolstadt Festival - Γερμανία

Η σκηνοθέτης, Καίτη Σαμαρά, δήλωσε στο thessnews.gr:

Είναι η γνωστή κλασική ιστορία από το βιβλίο του Μπράμ Στόουκερ, “Κόμης Δράκουλας”, αλλά λίγο αλλαγμένη και διαμορφωμένη. Διαπραγματεύεται την εξοικείωση μας με το θάνατο. Ο Κόμης δεν πεθαίνει ποτέ και αυτή είναι η κατάρα του, να ζει τη ματαιότητα της κάθε μέρας. Το συγκεκριμένο θέμα με απασχολούσε πολλά χρόνια, από το γυμνάσιο που είχα διαβάσει το βιβλίο. Κάτι με τραβούσε να ασχοληθώ με αυτό.

Ο «Nosferatu» δεν απευθύνεται σε περιορισμένη μερίδα κοινού. Το έργο είναι ιδιαίτερο και ατμοσφαιρικό και ακριβώς για αυτό γοητεύει το θεατή. Βασίζεται κατά πολύ στη μουσική, κάτι σαν χορογραφία των ηθοποιών, οι οποίοι δεν μιλάνε, καθώς τα λόγια είναι ηχογραφημένα.

Βλέπουμε πως το κοινό της Θεσσαλονίκης δείχνει μια σταδιακή ανοδική ανταπόκριση. Δεν έχουμε παράπονο.

Πέρυσι συνεργαστήκαμε με το Δήμο και ανεβάσαμε τη θεατρική παράσταση “Μουγκαφον-οι” και η αλήθεια είναι πως ακόμη περιμένουμε τα χρήματα! Ήταν δύσκολες οι συνθήκες στην περσινή συνεργασία. Το Θέατρο Κήπου δεν είναι δομημένο σωστά. Είναι τεράστιο, δεν έχει καλή ακουστική ούτε και οργάνωση. Τουλάχιστον μέχρι πέρυσι αυτά αντιμετωπίσαμε. Φέτος παρατηρείται μια προσπάθεια. Αν αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο, μπορεί να συμμετάσχουμε. Πάντως πέρυσι υπήρξε μια ολόκληρη διαδικασία, και ακόμη περιμένουμε τα χρήματα.

Στο thessnews.gr δήλωσαν τα εξής οι συντελεστές της παράστασης:


"Αν μπορώ να κάνω ένα διαχωρισμό, τεχνικά με ουσιαστικά, θα έλεγα αρχικά πως τα μάτια σου, το πρόσωπό σου, το σώμα σου, μέχρι το μικρό σου δαχτυλάκι μπορούν να νιώσουν τον παλμό, την ένταση, το συναίσθημα, το ένστικτο και να το αντιδράσουν, να το κοινωνήσουν στους άλλους, δίχως ένα βασικό μέσο, ίσως το πιο ευδιάκριτο σε σχέση διαφοράς με τα υπόλοιπα όντα, αυτό του λόγου. Και ως προς την ίδια την ουσία, ότι ο θάνατος αντιμετωπίζεται σαν ένα μοιραίο, τις περισσότερες φορές, γεγονός. Θέλω να πω, άμαχος δέχεσαι το συμβάν, θρηνείς, πονάς, σοκάρεσαι, συμβιβάζεσαι, ενώ πράγματι, αν είχες βρει τις δυνάμεις σου, την ισορροπία στη ψυχή σου, θα όφειλες να είσαι έτοιμος σε κάθε στιγμή να το δεχτείς ως λύτρωση. Τους ευχαριστώ πολύ για όλη αυτή την ανάταση."
Αρετή Πολυμενίδη

“Είναι η πρώτη μου χρονιά στο “Θέατρο έξω απο τα Τείχη” και έχω ενθουσιαστεί με το κλίμα της ομάδας αλλά και με την παράσταση που είναι εξαιρετική. Είναι μια πρόκληση, από τη στιγμή που δεν έχει λόγια, καθώς πιο δύσκολα μπορεί να δοθεί η έκφραση. Πρέπει να το νιώσεις για να σου βγει η κίνηση.”

“Η παράσταση διαπραγματεύεται το πως βλέπουμε τη ζωή, το θάνατο, τις σχέσεις και τη στάση μας απέναντι στο διαφορετικό. Η συγκεκριμένη παράσταση με αγγίζει προσωπικά και τη ζωή μου τώρα."

Σκηνοθεσία-θεατρική προσαρμογή-επιλογή μουσικής: Καίτη Σαμαρά

Σκηνικά-κοστούμια-φωτισμός: Απόστολος Αποστολίδης

Φωτογραφία: Σοφία Ζωντανού

Μακιγιάζ: Αγγελική Στουρνάρα

Σχεδιασμός εντύπων: Γιώργος Γεωργίου

Λίγες ημέρες πριν τελειώσουν οι παραστάσεις του έργου «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω» στο οποίο πρωταγωνιστούν, οι δυο επιτυχημένοι καλλιτέχνες Γεωργία Γεωργόνη και Στέργιος Νένες μιλούν στο thessnews.gr

Η παράσταση βασίζεται στο βιβλίο του Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα. Ο Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα είναι ένας Ιταλός δάσκαλος που είχε την έμπνευση να συγκεντρώσει τις εκθέσεις των μαθητών του, που είναι παιδία δημοτικού σχολείου και να εκδώσει ένα βιβλίο. Ο Μαρτσέλο Ντ’ Όρτα συνειδητοποίησε ότι οι εκθέσεις ήταν πολύ αστείες, πολύ καυστικές και βρίσκανε το στόχο. Σχολιάζανε τα καθημερινά θέματα που ζούσαν τα παιδία, με ένα πολύ απλό και καίριο τρόπο. Ο τίτλος της παράστασης «Εγώ ελπίζω να τη βολέψω» είναι και ο τίτλος του βιβλίου.

Το κοινό της Θεσσαλονίκης είναι αρκετά εκπαιδευμένο. Η Θεσσαλονίκη φιλοξενεί πολλές παραστάσεις και αυτό κάνει το κοινό να είναι επιλεκτικό.

Είμαι πολύ ευτυχισμένη και πολύ ευχαριστημένη που μου δόθηκε η δυνατότητα του να είμαι σε αυτή την σειρά, γιατί πρόκειται για μια πολύ άρτια δουλεία. Μου έχει δώσει πολλές θετικές εμπειρίες και έχω διδαχτεί πολλά πράγματα από αυτή την δουλεία.

Σίγουρα είμαι τυχερή που ξέρω ότι έχω μια δουλεία τουλάχιστον για κάποιους μήνες ακόμα, γιατί κάθε μέρα που περνάει ακούω όλο και πιο συχνά για απολύσεις. Από την στιγμή που επέλεξα αυτό το επάγγελμα, γνώριζα ότι δεν θα έχω μια μόνιμη θέση να με περιμένει κάπου. Αλλά, σίγουρα είμαι από τους τυχερούς ακόμα.

Με μια πρόταση, είμαστε παρά παρά πολύ καλοί φίλοι.

Με γοητεύουν παρά πολύ και τα τρία. Έχω σκεφτεί πολλές φορές -όπως και οι περισσότεροι πιστεύω που ασχολούμαστε με αυτά τα πράγματα- να ζω στο Χόλιγουντ και να κάνω ταινίες, γιατί είναι μια εξαιρετική διαδικασία. Η τηλεόραση επίσης με γοητεύει παρά πολύ, γιατί έχει δύναμη και είναι στα σπίτια ολονών. Αφίσα τελευταίο το θέατρο επίτηδες, προσπαθώντας να αποφύγω κλισέ. Για τους ηθοποιούς νομίζω ότι δεν υπάρχει πιο ουσιαστική δουλεία από το θέατρο, γιατί στο θέατρο ορίζει ο ηθοποιός το τι συμβαίνει. Αν θα έπρεπε να ζω με ένα από τα τρία, θα διάλεγα το θέατρο.

Θα ήθελα. Είναι μια εργασία την οποία δεν απορρίπτω. Μπορεί να την εκτιμώ και να την ζυγίζω, αλλά δεν την απορρίπτω σε καμία περίπτωση.

Έχει επηρεάσει σίγουρα. Πριν από λίγα χρόνια είχαμε μια υπερπληθώρα παραστάσεων, ενώ τώρα οι παραγωγές έχουν περιοριστεί.

Το 5μελες συγκρότημα «Blank Inverse» από την Θεσσαλονίκη, μιλάει στο thessnews.gr.

Το γκρουπ μας αποτελείτε από τον Φώτη Διπλάρη, τον Πάρι Μαχαρατσέκ, τον Λάκη Ραγκαζά, τον Δημήτρη Αστεριάδη και τον Βασίλη Κοκκώνη. Το συγκρότημα ξεκίνησε την πορεία του το 2006. Το πρώτο μας CD με 11 τραγούδια δημιουργήθηκε μέσα στο 2008 και κυκλοφόρησε σαν ανεξάρτητη παραγωγή τον Ιανουάριο του 2009.

Ήταν απλά θέμα επιλογής και γούστων της ομάδας. Ψάξαμε για αρκετό καιρό και πιστεύουμε ότι βρήκαμε την χρυσή τομή, που αναδεικνύει όλους ταυτόχρονα τους παίχτες του γκρουπ, καθώς και την ιδιαίτερη χημεία μεταξύ τους. Τα πάντα από κει και πέρα κυλάνε πολύ ομαλά.

Όταν ασχολείσαι με την μουσική είναι ζωτικής σημασίας να κρατάς το μυαλό σου ανοιχτό και να δεχτείς όσο το δυνατόν περισσότερα ερεθίσματα από καλλιτέχνες που αγαπάς. Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πάρα πολλά εδώ, από διαφορετικά στυλ μουσικής,

όπως επίσης και από διαφορετικές εποχές. Ένας καλλιτέχνης από τους αγαπημένους μας, που κατά τη γνώμη μας είναι ιδιαίτερα αξιόλογος είναι ο Prince, φοβερός τραγουδιστής, κιθαρίστας, και πιανίστας αλλά πάνω απ’όλα καταπληκτικός συνθέτης.

Τα πράγματα έχουν δυσκολέψει πάρα πολύ τα τελευταία χρόνια ιδίως για τα νέα γκρουπ. Οι δισκογραφικές εταιρίες δεν μπορούν πια να επενδύουν χρήματα σε νέους καλλιτέχνες και αποζητούν ασφάλεια στηρίζοντας ήδη καταξιωμένα ονόματα. Θα πρέπει σαν νέος καλλιτέχνης να δημιουργήσεις μόνος σου τις προϋποθέσεις για να σε προσέξουν οι εταιρίες, να οργανώσεις μόνος σου το συναυλιακό σου πλάνο, να έχεις όσο γίνεται περισσότερες γνώσεις πάνω σε θέματα παραγωγής, να έχεις μια όσο το δυνατόν πιο έντονη on-line παρουσία και γενικά να φτιάξεις μια εικόνα πολύ δελεαστική για τις εταιρίες, έτσι θα δουν ότι αξίζει να επενδύσουν σε σένα.

Φυσικά. Έχουμε λογαριασμούς στο MySpace στο Facebook κ.α.. Το ιντερνετ μας έχει βοηθήσει παρά πολύ στο να προωθήσουμε την δουλεία μας προς τα έξω.

Το κοινό της Θεσσαλονίκης ήταν και είναι πάντα ιδιαίτερα θερμό και στηρίζει πολύ τα γκρουπ της. Είναι μυημένο σε όλα τα είδη μουσικής και δεν διστάζει να επικροτήσει κάθε νέα καλή προσπάθεια, γεγονός που μας κάνει να θέλουμε να βάζουμε τα δυνατά μας στις συναυλίες αλλά και στις δισκογραφικές δουλειές που παρουσιάζουμε.

Θα εμφανιστούμε στις 30 Απριλίου στο NoBar (Θάλητος 31, περιοχή Ποσειδώνειο, Θεσσαλονίκη) και αυτή την περίοδο συζητάμε για τις καλοκαιρινές μας εμφανίσεις σε όλη την Ελλάδα.